Okołooperacyjna profilaktyka antybiotykowa w leczeniu ranochirurgii i piersi ad 8

Ci, którzy otrzymywali cefonicid, byli o 44 procent rzadziej otrzymywali inny antybiotyk z jakiegokolwiek powodu w okresie obserwacji (współczynnik ryzyka MantelHaenszela, 0,56, przedział ufności 95%, 0,37 do 0,85, P = 0,007), 52 procent mniej prawdopodobnie wymagałoby nieplanowana wizyta u lekarza z powodu problemu z gojeniem się ran (współczynnik ryzyka MantelHaenszela, 0,48, przedział ufności 95%, 0,27 do 0,82, P = 0,009), 54 procent rzadziej wymaga nacięcia i drenażu rany (współczynnik ryzyka MantelHaenszela 0,46; przedział ufności wynoszący 95%, od 0,17 do 1,13; P = 0,13), a o 59 procent mniej prawdopodobne jest przyjęcie do szpitala z powodu problemu związanego z raną (współczynnik ryzyka MantelHaenszela, 0,41; przedział ufności 95%, od 0,13 do 1,16 ; P = 0,15). Różnica między tymi dwiema grupami jest również widoczna, jeśli weźmie się pod uwagę wszystkie wizyty nonroutine u lekarza i wszystkie wizyty, a nie te spowodowane przez problemy z gojeniem się ran. Wśród pacjentów, którzy nie spełniali kryteriów infekcji, wizyta nonroutine u lekarza lub readmisja z powodu powikłań gojenia się ran została wyraźnie udokumentowana dla 8 odbiorców ksonikidów i 16 otrzymujących placebo. Kod randomizacyjny został przedwcześnie przerwany (przez otwarcie etykiet przypisywania leku) dziewięciu pacjentom, z których ośmiu włączono do tej analizy. Spośród tych ośmiu czterech przydzielono do grupy cefonicid, a cztery do grupy placebo. Podano następujące powody przedwczesnego złamania kodu: aby kierować terapią po postawieniu diagnozy zakażenia (jeden pacjent w każdej grupie), aby kierować terapią po podejrzeniu poważnego działania niepożądanego (jeden pacjent w każdej grupie), aby zastąpić odtworzony lek lub placebo po operacji został odroczony (dwóch pacjentów w grupie cefonicid i jeden w grupie placebo) oraz, po naciągnięciu chirurga, do prowadzenia śródoperacyjnej antybiotykoterapii po odkryciu krosty (jeden pacjent w grupie placebo; pacjent otrzymał placebo i otrzymał śródoperacyjną dawkę cefazoliny, nie wystąpiła infekcja).
Dyskusja
Postrzeganie, że ryzyko klinicznie istotnej infekcji po zabiegach czystych jest zbyt niskie, aby uzasadnić stosowanie profilaktyki, wynika częściowo z faktu, że wiele infekcji staje się oczywistych po opuszczeniu szpitala przez pacjenta, a zatem nie są wykrywane przez większość systemów nadzoru. . Siedemdziesiąt pięć procent zakażeń ran (40 z 53) wykryliśmy, a 72 procent wszystkich zakażeń wykryto po raz pierwszy po opuszczeniu szpitala przez pacjentów. W przypadku zabiegów na piersi ryzyko zakażenia wśród osób otrzymujących placebo w tym badaniu wynosiło 12 procent. Nawet ryzyko infekcji po hermioterapii, 4%, mieściło się w zakresie podanym w innych seriach.12 13 14 15 Fakt, że większość zakażeń spowodowała dodatkową opiekę medyczną, w tym terapię antybiotykową i wizyty u lekarza, również potwierdza że te zdarzenia miały znaczenie kliniczne.
Dane te wskazują również, że profilaktyka okołooperacyjna była skuteczna, zapobiegając 48 procentom wszystkich zakażeń – istotna różnica. Ta próba nie została zaprojektowana tak, aby była wystarczająco silna, aby dostarczyć oddzielnych dowodów na temat skuteczności profilaktyki dla każdej z indywidualnych procedur będących przedmiotem badania; jednak nie było dowodów na zróżnicowany wpływ na którąkolwiek z ocenianych przez nas procedur
[podobne: przednerkowa niewydolność nerek, ciśnienie onkotyczne, mąka żytnia pełnoziarnista ]